Cudownie. Uwielbiam czytać i wiedzieć, że znajomi, nawet ci internetowi mają się dobrze x

O kurczaki, dla mnie był to najgorszy moment w życiu, kiedy moje dzieci wróciły ze szkoły i zaczęły używać słów uważanych za obraźliwe w naszych kręgach rodzinnych, jednak w szkole ponoć dzieci tak mówią na co dzień i nauczyciele nie specjalnie ich za to karcą. Cóż, tłumaczę to sobie inną mentalnością i wychowaniem. W Polsce by to nie przeszło i w naszym domu też nie.

U nas na początku tej całej sytuacji było trochę nerwowo, oglądałam wiadomości, które płynęły ze wszystkich stron świata z prędkością światłą 😉 po tyg. powiedziałam koniec, nie będę się pałować przez nie wiadomo jak długi czas, telewizor gra sporadycznie, wyłączyłam się sama i teraz cieszę się na 100 % czasem spędzonym z rodziną 🙂 nie narzekamy na nudę, doceniamy jeszcze bardziej niż kiedykolwiek, że mamy siebie i cieszymy się z małych rzeczy 🙂

Borze szumiący, Irena, najpierwej przeczytałam u Ani o twoich eksperymentach na temat prażonej cebulki, a teraz ten bluszcz… Wierzę głęboko, że wówczas nie było w tym nic śmiesznego, ale teraz… nie mogę przestać się śmiać 😉
Co do przekleństw, cóż, taka moja natura, aczkolwiek nie chełpię się tą przypadłością, jednak również i nie katuję.