Ani nie jesteś jedyna,ani nie jesteś dziwaczka.
Mam naprawdę dosyc blogerek,które zajmują się targowiskiem próżności, rozwodzeniem i zachwytami się nad kolejnym błyszczykiem do ust za 2,50 z Biedronki.
Wolę tomik poezji-)

Oczywiście, że wiem 🙂 Nie wiem, czy kojarzysz, ale kiedyś jakaś artystka biła chyba w ten sposób rekord – siedząc na krześle przy pustym stole, na przeciw niej natomiast zasiadali pojedynczo przypadkowi ludzie. Siedziała, nic nie mówiła, jedynie patrzyła im w oczy. Po kilku godzinach pojawił się jej były partner sprzed kilkunastu lat, z którym wiązała dobre wspomnienia. W dalszym ciągu siedziała, tym razem wpatrzona głęboko mu w oczy i płakała. Żal, radość i smutek zarazem, malowały się na jej twarzy i w jej oczach.
Może to zupełnie od czapy będzie, ale tak właśnie wyobrażam sobie to spotkanie – te dwa krzesła w postaci tych ludzi i ten zimny stolik stojący pomiędzy nimi.

Proszę bardzo. Cieszę się, że mogłam pomóc w miłych powrotach do przeszłości 🙂

Tak się cieszę, że nie jestem jedyną fanką twórczości Szymborskiej. I uwierz mi, cała przyjemność po mojej stronie. Przez ostatnie lata niestety zaobserwowałam niechęć ludzi do wierszy wszelkiej maści. Od razu mi raźniej, że nie jestem jakimś tworem, który pisze o rzeczach zapomnianych i niedocenianych.

Plan jest taki, że systematycznie będę uzupełniała wpis o kolejne wiersze. Cieszę się, że znalazłaś u mnie coś wartego uwagi 😉