Podążając za definicją obrazu, wszyscy wiemy, że jest to dzieło plastyczne wykonane za pomocą narzędzi piśmienniczych. Jako pilna obserwatorka różnego rodzaju grup artystycznych, muszę przyznać, że wielu już malarzy czy rysowników osiągnęło niesamowity poziom swoich umiejętności. Niejednokrotnie miałam możliwość podziwiać piękne rysunki wzorowane na fotografiach. Ich jakość niewiele się różniła od tych uwiecznionych na zdjęciach, o ile w ogóle. Często w takich chwilach marzy mi się posiadanie chociaż jednego takiego obrazu, najlepiej z członkami całej rodziny – jakże by inaczej?

Jest jednak małe, ale

Oczywiście marzenia są po to, by je spełniać i z całego serca życzę wam, aby każde nawet te najmniejsze miało możliwość kiedyś się ziścić. Sobie również tego życzę.
Niestety w życiu nie zawsze mogę kierować się jedynie pragnieniami. Jako osoba bardzo impulsywna w kwestiach podejmowania decyzji, raz po raz zmuszona jestem trzymać swoje ambicje na wodzy. Niejednokrotnie zdarzyło mi się zapragnąć czegoś fantazyjnego, zainwestować w to czas i pieniądze, a później żałować pochopnie podjętej decyzji. Teraz staram się rozważniej dobierać możliwości do zamiarów, ponieważ nie na wszystko — tu i teraz — posiadam np. odpowiedni budżet.

Dobry research to podstawa

Tak, pragnę posiadać obraz stworzony ręką artysty (zresztą, już niedługo taki okaz będzie cieszył oczy moich domowników, ale o tym innym razem). Prace w ten sposób wykonane nadają dziełu charakteru. Jednak aby dobrze wybrać, potrzebujemy odrobinę czasu i pieniędzy.
I tutaj przechodzimy do sedna sprawy, ponieważ na szczęście są inne rozwiązania, które może nie będą tak wyszukane, ale na tyle dobre, że ani nasze samopoczucie ani portfel nie ucierpią na tym.

Zdjęcie na płótnie

Osobiście uważam za niesamowite, jakie możliwości daje nam dzisiejsza cyfrowa technologia. Personalizowane kubki, kalendarze, kartki, breloki i wiele innych. Zdjęcia w różnych formatach, nawet panoramicznych oraz wyżej wspomniane zdjęcia na płótnie. Najcudowniejszą ideą takich pomysłów jest fakt, że mogą to być nasze, własnoręcznie wykonane fotografie, ale i niekoniecznie. Za wzór może nam posłużyć zdjęcie wyszukane w Internecie.

Lecz to nie wszystko. Aby stworzyć swój fotoobraz wcale nie potrzebujemy dużych nakładów finansowych.

Nie wiem, jak wy, ale mnie cieszy fakt, że mogę za niewielką kwotę stworzyć na swój sposób własne małe arcydzieło. Poza jakością wykonania, która prezentuje się na naprawdę wysokim poziomie (link powyżej), dodatkowo niemała satysfakcja z wkładu własnego, jeśli fotografia służąca to stworzenia fotoobrazu jest naszego wykonania. Bo sami powiedzcie, czy może być coś fajniejszego od bycia „małym” artystą.

Artykuł powstał ze współpracy z firmą Fotoprint.pl

Artykuł Obraz czy zdjęcie na płótnie? Ciekawy pomysł na dekorację domu pochodzi z serwisu Zufi.pl.

Czy wywoływanie dużych formatów odbitek się opłaca?

Jeżeli jesteś amatorem tradycyjnych, papierowych zdjęć, to dobrym pomysłem, aby ekspresowo powiększyć swoją fotograficzną kolekcję, jest wywołanie zdjęć online. Obecnie jest to niezwykle, popularna internetowa usługa, z której korzystają po prostu wszyscy. Trudny czas, w którym musimy funkcjonować zachowując społeczny dystans, również przyczyniły się do popularyzacji właśnie takiego sposobu zamawiania odbitek zdjęć. Warto więc zrobić dokładny research swoich zdjęć przechowywanych na dysku i wybrać najciekawsze ujęcia, które prześlemy później do wybranego laboratorium fotograficznego.

Do stworzenia własnej galerii należy wybrać serię zdjęć, która opowiada konkretną historię. Oprócz tego powinniśmy zakupić adekwatne do formatu zdjęcia ramy. W ten prosty sposób możemy szybko i przy okazji bardzo tanio zmienić klimat w swoim domu. Nie tylko odbitki w standardowych rozmiarach mają dobre ceny, także formaty XXL i różnych wielkości powiększenia zamawiane przez internet, możemy wywołać niezwykle tanio.

Na przykład bardzo dobrej jakości wydruki w rozmiarze 20X30 cm można wywołać nawet za 2 zł. Jednakże, jeśli zależy Ci na świetnej ostrości i wyrazistości odbitek, to musisz przesłać swoje zdjęcia z odpowiednim plikiem źródłowym. Tylko wtedy Twoje wydruki będą miały satysfakcjonującą Cię jakość.

Wymiary dużych formatów

W obecnych czasach internetowe fotolaby zazwyczaj pracują na markowym sprzęcie i także korzystają z wysokogatunkowej chemii i papieru fotograficznego. Właśnie dlatego zamawiane wydruki świetnie wyglądają, mają dobrze nasycone barwy i odpowiedni kontrast. Poza tym często w cenie odbitek jest także profesjonalna korekta zdjęć i właściwe kadrowanie. Do najczęściej wybieranych formatów odbitek XXL należą powiększenia 20×30 cm, 30×60 cm, czy też 30×90 cm oraz oczywiście całkiem duże obrazy takie jak 100X300 cm. Oprócz tego możemy także zamówić bardzo dobrze prezentujące się odbitki w orientacji kwadratowej, w rozmiarach 20X20 cm, 30X30 cm 40X40 cm, 50X50 cm , a nawet w rozmiarze 100X100 cm.

Z całą pewnością takie efektowne zdjęcia na Twojej ścianie będą prezentowały się naprawdę doskonale.

Jakie jest wasze stanowisko w tej sprawie? Lubicie wywoływać zdjęcia w większych formatach?
Osobiście przymierzałam się do tego kilka razy, ale nigdy nie skorzystałam z żadnej oferty. Myślę, że współpraca „fotocentrum” zachęci mnie do przyjrzenia się pomysłowi, ponieważ zdjęć posiadam całe mnóstwo, którymi nawet nie zdążyłam się z wami jeszcze podzielić. Może to całkiem dobry pomysł?!

Artykuł Czy wywoływanie dużych formatów odbitek się opłaca? pochodzi z serwisu Zufi.pl.

Szukasz niezastąpionego prezentu dla swoich bliskich? Fotoprezent sprawdzi się przy każdej okazji, która wymaga oryginalności, pomysłowości i najważniejsze, mistrzowskiego wykonania. Oferta fotoprint.pl idealnie pomoże ci w realizacji tego pomysłu.

Kubek ze zdjęciem dziecka? Dlaczego nie!

Prezenty w postaci fotografii umieszczonych na przedmiotach codziennego użytku to nie tylko wszystkim dobrze znane fotokalendarze. Mogą to być również kubki, t-shirty, puzzle, a nawet maskotki z wizerunkiem bliskiej osoby.

Fotoprint.pl posiada w swojej ofercie wiele więcej ciekawych projektów, które są w stanie zaspokoić potrzeby najbardziej wymagających klientów.

Prezenty małe i duże

Osobiście uwielbiam otrzymywać prezenty, najczęściej te drobne w postaci kartek z życzeniami. Jeszcze bardziej jednak ogromną przyjemność sprawia mi wręczanie upominków innym. Niestety nigdy nie pomyślałam o stworzeniu czegoś tak wyszukanego — pamiątki — być może nawet na całe życie.

Niesamowite, jakie możliwości daje nam dzisiejsza fotografia, a właściwie technika jej wykorzystania.

Cieszę się, że czasami tak niewielkim nakładem pracy i czasu możemy napawać się tak fajnymi efektami. Myślę, że zgodzicie się ze mną, że wszelkiego rodzaju personalizowane, bo przecież nie zawsze muszą to być nasze zdjęcia, podarunki są tym bardziej fajne, im bardziej osoba nam je wręczająca się postara. Dlatego nic nie stoi na przeszkodzie, aby pobawić się i w całkiem twórczy sposób zorganizować prezenty dla naszych bliskich.

Kompleksowa usługa

Tak, usługi tego rodzaju powinny odbywać się możliwie szybko i bezproblemowo. Opisy dotyczące produktów i samego zamówienia winny być w miarę możliwości czytelne i jasne. W razie jakichkolwiek pytań czy problemów, obsługa klienta zobowiązana jest poświęcić swój czas każdemu, kto wymaga uwagi.

Na szczęście to i wiele innych otrzymujecie w pakiecie oferty fotoprint.pl, więc gdybyście chcieli się przekonać, co dokładnie posiadają w swojej ofercie oraz zapoznać się z cenami i promocjami, polecam zajrzeć na ich stronę osobiście.

Artykuł powstał ze współpracy z firmą Fotoprint.pl

Artykuł Fotoprezent na każdą okazję. Unikalne prezenty ze zdjęciem pochodzi z serwisu Zufi.pl.

W tym roku wiosna w Szkocji zaskoczyła nas wszystkich. Pierwszy słoneczny dzień, który przeznaczyliśmy na wędrówki po okolicznych polach i farmach, przypadł akurat na Pierwszy Dzień Wiosny. Przyznaję, że nie byliśmy świadomi, jaki dzień obraliśmy sobie na pieszą wyprawę. Oczywiście był to piękny zbieg okoliczności. Znudzeni i wymęczeni sytuacją panującą na całym świecie, postanowiliśmy troszkę odetchnąć. Jak wiecie, wszędzie teraz, zaraza w postaci koronawirusa zbiera żniwo. Potworność w obliczu paniki i przygnębiających statystyk nie napawają na co dzień nas szczęściem, dlatego staramy się robić wszystko, co możliwe aby choć odrobinę oderwać się od szarej, przykrej rzeczywistości.

Bezsprzecznie jesteśmy wdzięczni losowi, że mamy tę swobodę wyjścia na zewnątrz i skorzystania z pierwszych ciepłych promieni słonecznych. Mając świadomość, że wielu z was zostało dosłownie uwięzionych w domach, pośród licznych innych mieszkańców waszego otoczenia, chciałabym na tę wyprawę zabrać was ze sobą.

Nadmienię jedynie, że dobrze się składa, że właśnie w tej chwili postanowiłam napisać o swoich okolicach coś więcej. Posiadam w zanadrzu kilka innych miejsc, niekoniecznie związanych ze Szkocją, o których chciałam opowiedzieć wieki temu.

Wiosno, wiosno, czy to ty?

Słońce, ciepło, plecaki pełne jedzenia i herbaty, uśmiechy na twarzach, i droga — nieprosta, niełatwa, bardzo męcząca — ale wspólna. Myślę sobie, że nie ma nic piękniejszego od wspólnie spędzonego czasu z rodziną w tak wyjątkowych okolicznościach.

Mieszkamy kilka kilometrów od wioski leżącej nieopodal małego miasta Stranraer w południowo-zachodniej części Szkocji. Okolica jest nadzwyczaj urokliwa. Mała ilość mieszkańców, ogromne, niezagospodarowane przestrzenie, cudowne widoki. Czego chcieć więcej?

Oczywiście mieszkanie w takich okolicach ma też swoje minusy, jednak dziś skupię się na tym, co sprawia nam ogromną przyjemność.

Dużo grzebania, ale dali my radę

Jak to często z nami bywa, planowany czas na opuszczenie domu przedłużył się do godzin popołudniowych. Z uwagi na fakt, że dni niestety jeszcze przez jakiś czas będą krótsze, musieliśmy uwijać się niczym pszczoły w ulu, żeby choć w jakiejś części spełnić swoje wcześniejsze założenia.
Początkowy marsz odbywał się przez drogi… takie wiecie — prawdziwe, co prawda z mnóstwem dziur, ale jednak. Dopiero po około dwóch, może trzech kilometrach, zmuszeni byliśmy wstąpić na drogi zupełnie nam nieznane — pola. Od tego momentu nie było już tak łatwo i uroczo. W zamian dostaliśmy grząskie, podmokłe, śliskie tereny, gdzie bez kaloszy ani rusz.

I tak szliśmy przed siebie przez kilka następnych godzin. Cel był wyznaczony na małe bothies leżące nieopodal farmy wiatrowej Kilgallioch, która z pewnych względów do niedawna była nam bliższa, jak w tej chwili.

Prze państwa, tylko bez oszukaństwa — wiosna dała nam pstryczek w nos

Jak już wspomniałam wyżej, pomimo pięknej pogody, dzień za Chiny ludowe nie chciał się wydłużyć i niestety tuż przed bothies, musieliśmy zawrócić. Słońce powoli zaczynało zachodzić, a przecież trzeba było jeszcze gdzieś cupnąć, zjeść, napić się herbaty i wrócić do domu. My, starzy, poszlibyśmy dalej, ale z dziećmi nie wypada (śmiech).

Mały, jednorazowy grill spełnił swoje oczekiwania, i po zeżarciu pieczonych kiełbasek postanowiliśmy wracać.
Jak zapewne się domyślacie, po niezmierzonych kilometrach (ok. 10), kilku godzinach (7,5) chodzenia w kaloszach, nogi w pewnym momencie zaczęły odmawiać posłuszeństwa. Nawet nasza biedna psia suczka miała dość, mięśnie skakały jej, jakby wystukiwały alfabet Morse’a. Ostatnie dwie proste (ok. 2 km.) były drogą przez mękę. Nie dość, że odczuwaliśmy mięśnie na nogach i plecach, to jeszcze stopy krzyczały i dopominały się odpoczynku. Każdy kolejny krok był jak bieg po rozpieprzonych na podłodze klockach lego (śmiech).

I ponownie dali my radę

Nie muszę chyba nikomu tłumaczyć, co działo się dzień później. Mięśnie, o których istnieniu nie miałam pojęcia, dawały o sobie znać przez jeszcze kilka następnych dni. Dzieci, zwłaszcza Zu, miała nas i wszystkiego dość, a na wieść, że w niedalekiej przyszłości planujemy ponowną wycieczkę w to samo miejsce, bo przecież nie udało nam się zdobyć bothies, odgrażała się policją (śmiech).

Czy było warto? Ależ oczywiście! Akumulatory naładowaliśmy na kilka dni. RADOŚĆ i SZCZĘŚCIE biło od nas na kilometr. Szczerzę muszę przyznać, że Wiosna w Szkocji w tym roku nam się udała, przywitaliśmy ją jak mało kiedy.

Na koniec krótka informacja — wybaczcie mi proszę słabą jakość zdjęć, ale ponieważ WP wymaga małych fotografii, niestety często po obróbce tracą one na jakości.

Artykuł Wiosna w Szkocji — Kilgallioch Wind Farm i okolica. pochodzi z serwisu Zufi.pl.

W ramach wstępu.

Zakładaliśmy, że wybierzemy się ponownie na wędrówkę po polach. Jak już zdążyłam zaznaczyć wyżej, nic z tych planów nie wyszło, bo Katarzyna nie chciała taplać się w mokradłach. Jak to przystało na szkockie klimaty, dzień wcześniej intensywnie padał deszcz, więc uznałam, że lepszym planem będzie wycieczka po pewnej, bo utwardzonej drodze w kierunku innych domostw. Byłam ciekawa, jak to wygląda po drugiej stronie wzgórza.
Tylko część z was wie, że mieszkamy po środku niczego- jak to pięknie określane w języku tubylców „in the middle of nowhere”.
Nie narzekamy jakoś szczególnie z tego powodu, delektujemy się wręcz spokojem jaki nas otacza. Jest to doskonałe miejsce na bycie sobą Owszem, skłamałabym twierdząc, że mieszkanie po środku pola nie bywa męczące, ale z reguły cieszymy się z tego, co mamy. Zwłaszcza ja, straszna, podła persona mająca z tego mega uciechę- im mniej ludzi wokoło, tym lepiej dla mnie.

Cel naszej wyprawy.

Oczywiście, wychodząc z domu mieliśmy jakieś skromne założenia odnośnie tego, gdzie idziemy. Ciężko było jednak zaplanować cokolwiek tak dokładnie, aby móc doprecyzować nasz cel. Hasło przewodnie to spacer z postojem na grilla i tego się trzymaliśmy. Tak więc, niewiele myśląc spakowaliśmy wszystko, co nam potrzebne i poszliśmy przed siebie.

Czas spędzony z rodziną.

Nie wiem, czy u was też tak to działa, nie ważne co robicie, ważne, że z rodziną?
U mnie, z reguły cały weekend jest przeznaczony dla rodziny. Nie zawsze się nam to udaje, ale staramy się ten czas spędzać razem. Zdarza się, że polega to na samym siedzeniu wszystkich w jednym pomieszczeniu. Jak np. w tej chwili, ja zajmuję się pisaniem, Zu robi bransoletki z gumek, Fi ogląda bajki a małżon tnie komara na kanapie xD Jednak zdecydowanie częściej, jeśli nie mamy planów wyjazdowo-podróżniczych, robimy coś, dzięki czemu wdajemy się w interakcję z pozostałymi domownikami, jak np. gry planszowe, puzzle itp.

Poprzednia niedziele należała zdecydowanie do tych bardziej intensywnych. Czas spędzony wspólnie tego dnia był jednym z tych, z których człowiek cieszy się najbardziej.
Szliśmy przed siebie, dotarliśmy w bliżej nieokreślone nam miejsce, po drodze zachwycaliśmy się widokami. Odkryliśmy piękny ogród u sąsiadów i w końcu rozpaliliśmy grilla. Wszystko oczywiście odbywało się na terenach farmerów. Mimo, iż zmuszeni byliśmy troszkę nagromadzić rożnego stuffu, jak np. drewniane belki od płotów, kamienie. Wszystko po to, aby skonstruować prowizoryczne siedzenia, trzymaliśmy się zasady działania w taki sposób, aby nie pozostawiać po sobie nadmiernych śladów. Na temat szkockich przepisów odnośnie zasad poruszania się oraz postępowania na terenach ogólnodostępnych, poświęcę osobny wpis, ponieważ jest ich kilka i wiem, że znacznie różnią się od tych panujących np. w Anglii.

Pozytywne zmęczenie.

Staramy się trzymać naszych domowych rytuałów, czyli określony czas na jedzenie, kąpiel i w końcu na sen. Niestety tego dnia wszystko wywróciło nam się do góry nogami, ponieważ wróciliśmy dość późno. Na szczęście, jednak dzieci były tak zmęczone, że nie było konieczności powtarzania i upominania ich milion razy, co mają robić- niczym potulne baranki zrobili co trzeba i udali się na należyty spoczynek.

Dzień uważamy za bardzo udany. Pozytywne zmęczenie jakie nam towarzyszyło po wyprawie, trzymało nas jeszcze następnego dnia. Dzieci po powrocie ze szkoły zaczęły snuć plany na kolejną wyprawę.

Artykuł Jedna z wielu wypraw po okolicy pochodzi z serwisu Zufi.pl.